Filtry
Cena od
  • od
    do

 

Józef Wilkoń 

Ilustrator, malarz, rzeźbiarz, autor scenografii.

Pochodzi z Bogucic niedaleko Wieliczki. W 1950 roku rozpoczął studia malarskie w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych w pracowni prof. Adama Marczyńskiego, a także historię sztuki na Uniwersytecie Jagiellońskim. Na jego dorobek składa się około dwustu książek, przede wszystkim dla dzieci, przetłumaczonych na ponad 20 języków. Drogę do światowej kariery na polu ilustracji otworzyła mu książka Iv i Finetta, autorstwa Natalii Gałczyńskiej. Artysta posiada charakterystyczny styl, rozpoznawalny dzięki dynamicznej plamie barwnej oraz graficznej dyscyplinie.

W połowie lat 50. przeniósł się z Krakowa do Warszawy, zaczynając współpracę z najważniejszymi wydawnictwami. Rozwijał charakterystyczny malarski styl ilustracji, który wyróżniał się dynamiką plamy malarskiej oraz graficzną dyscypliną. Syntetyczne kształty, często organiczne i zwierzęce stwarzał kilkoma ruchami piórka lub pędzla. Nie interesowała go idealizacja, ale możliwe zbliżenie do form naturalnych i uchwycenie ruchu. Artysta rzadko podejmował się tworzenia wizerunków ludzi, a korzystał z możliwości ukazywania cech ludzkich poprzez psychologiczne portrety zwierząt. Powstałe w taki sposób metafory nie odnoszą się nigdy do jednej, konkretnej cechy. Józef Wilkoń nadaje uniwersalną formę inspiracjom związanych z okolicą w której się wychował, wprowadzając do niej elementy poetyckie. Znaczący wpływ na styl artysty miała twórczość Marca Chagalla oraz tradycja przedstawień związana z kulturą Dalekiego Wschodu. Pierwszą książką do której Józef Wilkoń wykonał ilustracje była opowieść Heleny Bechlerowej „O kotku, który szukał czarnego mleka" z 1959 roku. W tym samym roku wydawnictwo Nasza Księgarnia opublikowało "Pawie wiersze" Tadeusza Kubiaka zainspirowane rysunkami pawi, które Wilkoń wykonał w czasie wakacji w Łańcucie, zafascynowany urodą tych ptaków. W roku 1963 artysta podjął się stworzenia serii ilustracji do "Pana Tadeusza", w których inspirował się romantycznym krajobrazem, dominowały tam wielkie drzewa i bujna roślinność, w której niemal ginęli ludzie i zwierzęta. Praca ta przyniosła Wilkoniowi wiele nagród. Następnym etapem twórczości artysty był czas eksperymentów głównie z użyciem farb kryjących, tektury, celuloidu. Rysunek stał się bardziej precyzyjny, nawiązujący estetyką do drzeworytu czy techniki gobelinowej. Braki papieru w Polsce w latach 50 spowodowały, że artysta eksperymentował z materiałami jakie tylko mógł znaleźć lub dostać. Rozwijając poszukiwania formalne w późniejszych latach, malował suchymi pastelami, wprowadzał przecierki, używał zwierzęcego futra i wielu innych materiałów. Lata 80. okazały się przełomowe, Józef Wilkoń odmówił ilustrowania polskich wydawnictw ze względu na sytuację polityczną. Rozpoczął w tym czasie intensywną współpracę z zagranicznymi wydawnictwami. Ostatnie dziesięciolecie XX wieku związane było z fascynacją Józefa Wilkonia rzeźbą, które początkowo określił ilustracjami przestrzennymi. Z biegiem czasu stały się zupełnie odrębną formą, dzięki czemu powstała „Arka Wilkonia” – olbrzymie bestiarium, które zostało wystawione w wielu miejscach w Polsce na świecie. Prace artysty znajdują się w wielu publicznych i prywatnych kolekcjach.

O swych książkach mówi: „Tekst i ilustracja muszą się uzupełniać, żeby w książce rosło napięcie jak w teatrze”. O swoich ilustrowanych zwierzętach mówi tak:  „Wypowiadanie się przez zwierzęta jest moją obsesją. Mam nadzieję, że czemuś to służy, że coś mogę w ten sposób wyrazić, powiedzieć o ludziach, używając zwierzęcia jako metafory. Najpierw trzeba poznać zwierzęta. Zapamiętać jak wyglądają, jak zachowują się w ruchu. A później należy nauczyć się je namalować w różnych pozach, o różnej porze dnia i nocy. Jeżeli artysta chce namalować zwierzęta rzetelnie, musi pokazać, jak wyrażają emocje: radość, smutek, myślenie, zadumę. Gdy artysta jest zdolny, potrafi nawet oddać zapach i smak owoców, które one zjadają.”

do góry
Sklep jest w trybie podglądu
Pokaż pełną wersję strony
Sklep internetowy Shoper Premium